BAM-moeder.

Begin jaren tachtig van vorige eeuw, toen het leven nog vrij simpel was, leerden we de bom-moeder kennen. Dit fenomeen van de ‘bewust ongehuwde moeder’ sloeg bij oudere conservatieve mensen in als een ‘bom’. In contactadvertenties zag je plots teksten opduiken zoals: ‘bom in spe zoekt donor’. Dat was effe schrikken!
De afgelopen jaren werd er vrij kwistig met dit etiket omgesprongen. Immers, het alleenstaand moederschap bleek vaak een tweede keuze. Meestal ontbrak het aan (goede) mogelijkheden om samen met een partner kinderen te krijgen en ze ook op te voeden.

Anno 2008 is het leven veel gecompliceerder geworden. Alsof het allemaal nog niet ingewikkeld genoeg is, werd in 2005 de BAM-mam geïntroduceerd: de Bewust Alleenstaande Moeder. Op de website bam-mam.nl lees je er alles over. Daar wisselen alleenstaande moeders en zaaddonoren hun ervaringen uit.

Terwijl de ‘bom’het gezin veel te traditioneel vind en de vader gewoon overbodig, komt de ‘bam’ hem gewoon niet tegen. Ze heeft wel een kinderwens maar heeft geen zin om tot haar overgang op hem te wachten. Die man kan immers ook later nog komen.

De beroemde single mom Madonna was ooit een BAM.

Tecktonik.

Wie onlangs het Brusselse justitiepaleis passeerde, heeft mogelijk met verbazing staan kijken naar de jonge dansers die elkaar in groep uitdaagden voor dansbattles.
De ingewikkelde en razendsnelle armbewegingen, waarbij veel door de haren wordt gestreken, doen wat denken aan vogueing (eind jaren tachtig van vorige eeuw ontstaan in New York (Harlem) als gay-alternatief voor breakdancing en als parodie op de missverkiezingen).

Tecktonic is blijkbaar de nieuwste hype onder jongeren. Dit fenomeen komt dan weer overgewaaid uit Frankrijk. De nieuwe dansvorm, gebaseerd op een mengeling van hiphop en techno, ontstond in 2000 in de Parijse nachtclub Metropolis.
De populariteit van tecktonic, ook wel ‘tck’, ‘vertigo’ of ‘Milky Way’, is vooral te danken aan websites die videobeelden verspreiden, zoals You Tube en Dailymotion.

Bij deze energieke stijl is de dresscode erg belangrijk. Opvallend is dat slordigheid vaak de toon aangeeft: geen splinternieuwe Nikes maar gewone baskets. Verder strakzittende zwarte jeans en kleurige trainingspakjes. De dansers dragen bij voorkeur futuristische of gothic kapsels (ook de coupe Beckham is erg populair). Voor een flinke kwak gel in het haar schrikken vooral de meisjes niet terug. Make-uppatronen zoals een ster rond de ogen, zijn eveneens geliefd.

De term ‘tecktonic’ is een geregistreerd handelsmerk. De naam verwijst naar de clash tussen de jump- en hardstyle uit België en Nederland en de electro uit Italië en Spanje.
Veel van de piepjonge dansers hebben de vereiste danspassen geleerd op het internet. Op plaatsen waar veel volk komt, zoals het Brusselse Justitiepaleis en het Parijse Centre Pompidou, ontmoeten ze elkaar voor teambattles.

Afwachten nu of tecktonic een nieuw invloedrijk dans- en muziekfenomeen wordt of de zoveelste hype.

Vanuit de heup schieten.

'Uitgevers die met geld vanuit de heup schieten, hebben altijd een slecht rendement.'
Dit stond er een aantal jaren geleden in Vrij Nederland.
Bedoeld wordt: een probleem op een ondoordachte, impulsieve manier aanpakken; ook: ongestructureerd, niet-beleidsmatig werken. Deze uitdrukking hebben we onleend aan het Engels: ‘to shoot from the hip’. Het beeld komt uit een western. De letterlijke betekenis is: met het vuurwapen ter hoogte van de heup schieten.
De figuurlijke betekenis raakte bij ons begin éénentwintigste eeuw gangbaar.

Smurfentaal.

Zo noemen Amsterdamse leerkrachten sedert 1997 de straattaal of het schoolpleindialect van allochtonen. Zij zouden in een even onbegrijpelijk taaltje praten als (de stripfiguren) de smurfen.

Het is een ietwat denigrerende benaming.

De term -ondertussen al opgenomen in ‘Amsterdams. Taal in stad en land. (2002)’ van Jan Berns & Jolanda van den Braak- suggereert dat allochtone jongeren het Nederlands niet goed beheersen. De sprekers zouden bijvoorbeeld woorden uit andere talen gebruiken omdat ze de Nederlandse equivalenten onvoldoende kennen.
Onderzoekers van straattaal, zoals taalkundige en thrillerauteur René Appel, wijzen er evenwel op dat jongeren dit soort slang net gebruiken om zo creatief het Nederlands te vermengen met buitenlandse woorden. Hierdoor willen ze gewoon origineel overkomen, een belangrijke bestaansreden voor slang.

Voorbeelden van ‘smurfentaal’ zijn 'chickie' voor 'meisje', 'scott' of 'scotten' voor 'vernederen', 'doekoe' voor 'geld' en 'fitti' voor 'vechten'. Vaak is het een mengtaal van Nederlands, Surinaams, Marokkaans, Turks en Engels. De voornaamste gebruikers zijn jongeren met een gemengde etnische achtergrond.